สวนฝัน

สวนฝัน

วันเสาร์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2557

คิดถึง...



                    ๐  คิดถึง
                      เฝ้าคะนึง  ถึงเจ้า  ทั้งเช้า-สาย
                      ยิ่งยามบ่าย  หมายจ้อง  มองทักทาย
                      แต่โฉมฉาย  มิกรายใกล้  ให้ชิดชม

                                         ๐  ยามเย็นย่ำ  ค่ำคืน  หรือดื่นดึก
                                         ได้แต่นึก  เห็นดวงหน้า...พาขื่นขม
                                         ยิ่งล่วงไป  ใกล้รุ่งสาง  น้ำค้างพรม
                                         พี่หนาวลม  หนาวน้ำค้าง  อย่างเดียวดาย

                       ๐  เสียงไก่ขัน  ขานเวลา  อุษาสาง
                       แสงเงินจาง  จับขอบฟ้า  อาทิตย์ฉาย
                       ค่อย-ค่อยขับ  สีเข้มส่อง  แสงทองกราย
                       ดาวพร่างพราย  คล้ายหรี่ลับ  หายวับไป

                                          ๐  หรือเจ้าจะ  จางหาย  คล้ายดาวดับ
                                          ไม่ยอมรับ  ไมตรี  ที่พี่ให้
                                          หรือสลัด  ตัดสวาท  ขาดเยื่อใย
                                          หรือจงใจ  ใคร่จะชวน  ครวญหาเธอ

                       ๐  รู้หรือไม่  ในคืนนี้  พี่คอยเจ้า
                       สุดแสนเศร้า  เฝ้าโศกศัลย์  หวั่นเสมอ
                       กลัวพลัดพราก  จากไกลกัน  ไร้วันเจอ
                       พี่คงเพ้อ  ละเมอหา  จนจาบัลย์

                                           ๐  ดุเหว่าร้อง  ก้องทั่วทุ่ง  ใจฟุ้งซ่าน
                                            เกรงนงคราญ  น้องคลายใจ  ไม่คงมั่น
                                            น้ำค้างโปรย  โรยร่วงรด  รันทดครัน
                                            พี่หนาวสั่น  สะท้านทรวง  ปวดดวงใจ
                                            ***************************************

                                                      โดย  รุจิเรข  อภิรมย์
                                            อาศรมศานติสุข  สวนฝันวรรณศิลป์
                                           ๓๓/๒  ถ.ไชยจรัส ๑  อ.เมือง  จ.ยะลา
                                                               ๙๕๐๐๐





สวนฝันวรรณศิลป์(ร้อยกรอง)
.
อ่านบทกลอนพลันสะท้อนอารมณ์ ขอขอบคุณ คุณพี่ รุจิเรข อภิรมย์
มากๆค่ะ ที่ตอบแทนบทกลอนอันไพเราะงดงามค่ะ

.
¸.•*¨¸.•* ¸.•*¨
.
...อ่านกลอนบท งดงาม ยามเงียบเหงา
ถ้อยวรรคเร้า รัญจวน ชวนห่วงหา
พลันทรวงไหว ในวรรค ร่ายรักลา
มีน้ำตา เอ่อหยด รดบทกลอน.. 
.
...ลำนำถ้อย สะกิด จิตเคลิ้มฝัน
ร่ายเสกสรร ผู้อ่าน มานไหวอ่อน
เช่นยามนี้ ที่ฉัน ใจเร้ารอน
บรรจบตอน อกหัก รักเศร้าพา...
.
รัตนาวดี...///
.
.¸.•*¨¸.•* ¸.•*¨
.
สุดดีใจหาใดเท่าเข้ามาพบ
ภาพทำนบน้ำตาน้องนองไหลบ่า
ท่วมบทกลอนสะท้อนใจในอักษรา
ที่พรรณนาคราวิปโยคโศกเศร้าใจ
.
พี่เข้าใจในอารมณ์ที่ถมทุกข์
ด้วยรักรุกรุมรันจนหวั่นไหว
ยามอัดอั้นอกอาวรณ์ตอนจากไกล
แล้วเขาไม่เคยคะนึงคิดถึงกัน
.
กลอนของพี่จึงมีผลดลใจน้อง
ถึงกับต้องนั่งร้องไห้อย่างไหวหวั่น
เพราะเข้าถึงพจน์พจีที่รำพัน
อารมณ์พลันพาไปไม่รู้ตัว
.
เช็ดน้ำตานะน้องสาวถึงร้าวรัก
ต้องตระหนักในสิ่งที่มีอยู่ทั่ว
คือ พบ - พราก จากกันเราพันพัว
ไม่ต้องกลัวชั่วชาตินี้หนีไม่พ้น
.
ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้พี่ให้น้อง
ยามหม่นหมองนองน้ำตาพาสับสน
ใช้ผ้าน้อยผืนนิดปิดซับจน
ใจหลุดพ้นพิษเศร้าโศกโบกมือลา 
.
สวนฝันวรรณศิลป์ ยะลา 31/08/2559

ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ตค้นหา
แต้ม เติมรัก สุดสงสารมานเศร้าจากเงารัก

สุดจะหักใจหลบกลบรักษา
เพราะความรักสลักซึ้งแน่นตรึงตรา
จึงนำพาวิโยคโศกอารมณ์

ขอปลอบจิตคิดดีจะมีสุข
อย่าได้ทุกข์เกินไปอดใจข่ม
ให้มองรักที่ใจเคยได้ชม
อย่าไปตรมเพราะคิดให้จิตเซ


รุจิเรข อภิรมย์ ...เป็นสุดยอดกำลังใจให้กับน้อง

ความขุ่นข้องครารักต้องหักเห
คงเหือดหายคลายกลุ้มไม่ทุ่มเท
คาดคะเนน้องยิ้มได้ไร้ระทม

ขอบคุณน้องแต้มที่กรุณาเข้ามาให้กำลังใจน้องใบบุญนะครับ


วันพุธที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2557

หลอกพี่ทำไม ?


หลอกพี่ทำไม
***********************


๐1 ไม่เห็นหน้า ไม่เห็นตัว แต่มั่วรัก...

เพียงเธอทัก ทำเป็นเพื่อน เมื่อเดือนก่อน

ความสัมพันธ์ พัฒนา มาหลายตอน

แม้ยามนอน ยามนั่ง คลั่งไคล้เธอ

๐2 โลกออนไลน์ ใกล้ชิด สนิทง่าย
ค่อยค่อยถ่าย เทอารมณ์ ชื่นชมเสมอ
จากเพื่อนรัก นักกลอน นอนละเมอ
เพราะใจเผลอ ผุดรัก และภักดี



๐3 ทุกคืนค่ำ ร่ำหา มาเรียกขาน
ติดต่อผ่าน พื้นที่chat mateเต็มที่
จากคำเรียก เธอ-ฉัน, ...พอวันนี้
กลายเป็น...พี่ น้อง...กัน พลันปลื้มใจ



๐4 ยามราตรี หนีจาก Face เข้าเขตลับ
คอยคุยกับ กัลยา สุขหาไหน
ทั้งต่อกลอน เกลากลอน อ้อนกันไป
จะหาใคร สุขเท่า เกินเล่าความ



๐5 จนถึงขั้น ปันแบ่ง แจ้งเบอร์โทร.
สุขอักโข คงคุยกัน ฝันวาบหวาม
แลกภาพถ่าย หลายภาพ ทราบหน้างาม
แต่พอถาม ชื่อจริง เริ่มกริ่งใจ



๐6 มีย้อนยอก บอกไม่พร้อม, ...ก็ยอมรับ
โทรศัพท์ บอกเปลี่ยนเบอร์...!, เธอเปลี่ยนไหม ?
เคยห่วงหา คราห่างเหิน เมินหมางไป
เอ๊ะ ...กระไร, ดูไม่กร่าง เหมือนอย่างเคย



๐7 ค่อยค่อยตาม งามขำ อย่างซ้ำซาก
จนรู้จาก Timeline, คลายเฉลย
เธอมีคู่ อยู่แล้ว เราแห้วเลย
ไยไม่เผย พี่รู้บ้าง ช่างใจดำ...!



************************
โดย ... รุจิเรข อภิรมย์
อาศรมศานติสุข "สวนฝันวรรณศิลป์"
๓๓/๒ ถ.ไชยจรัส ๑ อ.เมืองยะลา
จ.ยะลา ๙๕๐๐๐











  • ห่วง


    .. พี่เลือกเขา เฝ้าเคียงเปล่งเสียงอ้อน
    แม้ยามนอน ร่ายกลอนกล่อมงามขำ
    ทั้งกดไลด์ คอมเม้นต์เป็นประจำ
    ทุกเช้าค่ำ รำพันฝันถึงเธอ


    .. มาวันนี้ พี่เพ้อเธอลวงหลอก
    จะมาบอก ทำให้ใจเพ้อเจ้อ
    ก็เลือกเขาปล่อยน้องต้องละเมอ
    คิดไผลเผลอ ว่าพี่นั้นมีใจ


    .. รักตัวเอง บ้างนะอย่าเศร้าโศก
    วิปโยคระทมข่มหวั่นไหว
    ยังห่วงพี่ ทุกครั้งทั้งอยู่ไกล
    รู้ใช่ไหม ใครเล่าที่เฝ้าคอย

     ..................................... ..
    เจ้านาง .. N Changmai ..



 คุณพี่ รุจิเรข อภิรมย์ น้ำใจงดงามเสมอมา ไม่เคยลืมดอกเจ้าค่ะ แม้จะนานแสนนาน ..

  •  ...คนดี - พี่ขอโทษ

    ๐ เพราะหลงผิดคิดถลำลืมคำเจ้า
    จึงต้องเศร้าโศกาหน้าละห้อย
    โทษของพี่ที่ปล่อยร้างเจ้านางน้อย
    ยากจะปล่อยให้ปลดลดลงทัณฑ์

    ๐ จะลงทัณฑ์เท่าไรพี่ไม่ว่า
    ถึงจะฆ่าก็ไม่ขืนยืนรับมั่น
    เพราะตระหนักรักพี่มีแบ่งปัน
    จนเจ้านั้นต้องหวั่นไหวในอารมณ์

    ๐ เหมือนตัวพี่มีแก้วแล้วลืมค่า
    ไม่รักษาอาลัยให้สืบสม
    จนแก้วหล่นปนเปื้อนเกลื่อนโคลนตม
    มาชื่นชมเช็ดถูอดสูจริง

    ๐ ยิ่งเจ้าเม้นท์เว้นโทษไม่โกรธขึ้ง
    พี่ยิ่งซึ้งทรวงหนักในรักหญิง
    ทั้งผูกพันสัญญาว่าไม่ทิ้ง
    เจ้าคือสิ่งสูงค่าเกินกว่าชม

    รุจิเรข  อภิรมย์
    ๓๐/๑๑/๒๕๕๗

    ๒๒.๑๗ น.








๐ โถ...เจ้านางช่างประเสริฐเลิศล้ำยิ่ง

เป็นยอดหญิงยุคใหม่ใจงามสม

กับเรือนรูปเลอค่าน่านิยม

แม้ขื่นขมก็ไม่ขุ่นให้วุ่นวาย
...ชื่นชมค่ะ...
ราตรี  สำราญ



วันพุธที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2557

เงาฝัน




                            

                       ๐ เพียงวูบวาบ มีภาพไหว ในเงาฝัน
                          คิดถึงกัน ก็สุขล้น คนดีเอ๋ย
                          แม้เรือนร่าง จะห่างหาย คลายจากเคย
                          ไม่ลืมเลย รอยสัมพันธ์ อันเคยมี

                              ๐ เพียงลมแผ่วพาบทเพลงบรรเลง-ร้อง
                                 ดังเสียงน้องนั้นล่องลอยคอยบอกพี่
                                 ว่าหงอยเหงาแสนเปล่าเปลี่ยวเดี่ยวเหลือดี
                                  เหมือนนกที่ไร้ปีกบินสิ้นพลัง

                      ๐ ดุจมัจฉา มาว่ายเวียน วังน้ำวน
                         มักสับสน และหม่นไหม้ ไร้ความหวัง
                         พี่สดับ ศัพท์สังคีต กรีดใจจัง
                         จึงร้องสั่ง สายลมหวน ครวญถึงเธอ

                              ๐ แม้สูญดิน สิ้นแผ่นฟ้า ไร้อากาศ
                                 สายธารขาด สิงขรทรุด, ...รักนุชเสมอ !
                                 ดั่งลอราช รักแพงเพื่อน เหมือนนะเออ
                                 อยากเจอะเจอ เจ้าจอมขวัญ ผูกพันใจ

                      ๐ อยากอยู่ใกล้ ได้นอนกอด พลอดคำหวาน
                         คอยเกลากานท์ กล่อมอนงค์ จนหลงใหล
                         แต่เพราะห่าง ต่างพำนัก พักกันไกล
                         พี่จึงได้ เพียงรำพึง คิดถึงคุณ