ปริศนภาพ

ปริศนภาพ

ไขปริศนา

พุดเศรษฐี

พุดเศรษฐี

กลิ่นกาสะลอง

กลิ่นกาสะลอง

*** คืนฝนลา ***

หลงเสน่ห์ กวี ศรีอักษร
มนต์บทกลอน หวานแว่ว ทั่วแนวป่า
เดือนรูปเคียว เปลี่ยวเหงา ในเงาตา
รอเธอมา สอดสร้อย ร้อยวลี

คิดถึงอยู่ รู้ไหม แทบใจขาด
แต่มิอาจ บินข้าม คามวิถี
อยากเริงร่า ฝ่าฝน ถึงคนดี
เพราะบางที แอบรักเธอ ยามเผลอใจ

ฟ้าที่นี่ เงียบเหงา สีเทาหม่น
ลมจูบฝน พัดอ้อน ดูอ่อนไหว
พราวสะพรั่ง โปรยมา แล้วลาไกล
อีกเมื่อไหร่ รักนวล จะหวนคืน

กาสะลอง หอมอ่อน ตอนรุ่งสาง
ความอ้างว้าง ยื้อยุด จนสุดฝืน
หัวใจเอ๋ย เคยช้ำ ทนกล้ำกลืน
นอนสะอื้น แผ่วเบา เคล้าน้ำตา

ตอบนะครับ

เพ็ญเดือนหงาย คือหมายคืน ชื่นชิดนวล

เสียงใครน้า มาสะอื้น คืนฝนตก
พร้อมหยิบยก ความชอกช้ำ นำกล่าวหา
ว่าใครหนึ่ง ซึ่งรักมาก ได้จากลา
ปล่อยขวัญตา ให้คิดถึง คะนึงครวญ

แท้ที่จริง ยอดหญิงจ๋า แม้ว่าห่าง
แต่ไม่ร้าง เลือนลืมนุช สุดสงวน
ยิ่งกลิ่นกาสะลอง  มาล่องลอย พลอยรัญจวน
ดังเนื้อนวล นั้นแนบชิด สนิทกาย

ถึงฟ้าหม่น หนทางไกล แต่ใจพี่
ยังอยู่ที่ อรทัย ไม่เคยหน่าย
ยามไร้ฝน และบนฟ้า ดาราราย
พอพระพาย เริ่มพัดหวน ชวนรำพึง

อย่าร่ำไห้ ใช่ว่าพี่ มีใครอื่น
เพียงงามชื่น ที่ชูจิต และคิดถึง
ในบางครั้ง นั่งใจลอย คอยคะนึง
เพราะใจตรึง กับน้องนาง มิวางวาย

รอเถิดนะ จะคืนกลับ มารับขวัญ
มินานวัน อย่าหวั่นไหว ให้ขวัญหาย
คอยมองเดือน เพื่อนของดาว พราวพร่างพราย
เพ็ญเดือนหงาย คือหมายคืน ชื่นชิดนวล


ด้วยรักและผูกพันเสมอ
รุจิเรข อภิรมย์

ประกายโสม

ประกายโสม

ขอตอบนะครับ

ปฤศนาจันทร์

คิดถึงเพื่อน

สักบทหนึ่ง ถึงน้อย ถ้อยวาจา

แต่ก็ยัง ส่งมา ว่าคิดถึง

แม้จะอยู่ ไกลห่าง ต่างคะนึง

ทุกคนจึง ส่งหา คราทักทาย

              ขวัญ

สักหนึ่งบทรสคำนำสื่อสาร

แม้ไม่หวานชีวันดั่งมั่นหมาย

ไม่ตราตรึงซึ้งความยามกรีดกราย

แต่มากมายความจริงใจที่ใส่มา

               พิสิท

ช่อไมตรี  หนึ่งน้อย ต่างก้อยเกี่ยว

เป็นรักเดียว รวมใจ ให้หรรษา

กลั่นกรองแทน เอกลักษณ์ อักษรา

ประเมินค่า มิได้ เพราะใฝ่รัก

              ภัทรา วลี

หลอมศรัทธารอยอารมณ์ผสมสื่อ
ว่านี่คือคำกานท์ประสานสลัก

ความสัมพันธ์ควั่นเกลียวเหนี่ยวใจภักดิ์

ลืมยากนักไมตรีมีต่อกัน

รุจิเรข  อภิรมย์

เพียงเรา

นางฟ้า  เมืองพิจิตร 

๐ แม้ตัวไกล ใจไม่ห่าง อย่างที่คิด

แต่เพราะติด ภาระการ งานจึงเฉย

โทรศัพท์ กับเฟซ – ไลน์ ไม่ใช้เลย

อยากเฉลย มาให้โล่ง โปร่งใจพลัน

๐ เรื่องร้างลา อย่ากังวล เลยคนสวย

แม้มอดม้วย มิอาจลืม เคยปลื้มนั่น

อยากเขียนกลอน เคียงเกลากลอน อ้อนเช่นกัน

แต่แบ่งปัน เวลายาก เพราะมากงาน

๐ ยามเห็นเดือน ลอยเยือนฟ้า เวลาดึก

ได้แต่นึก คะนึงหา คนหน้าหวาน

ดาราพราว ราวเนตรน้อง มองสบนาน

ใจฟุ้งซ่าน ผ่านเมฆา พารัญจวน

๐ ลมพัดแผ่ว แว่วเสียงนวล มาครวญคร่ำ

เหมือนตอกย้ำ เป็นคำพ้อ ส่อกำสรวล

นกละเมอ เผลอนึกเห็น เป็นเสียงนวล

ทุกอย่างล้วน รำลึกถึง คะนึงนาง

๐ รักของพี่ ไม่มีจาง ร้างลาหรอก

มีแต่งอก เงยมากล้น จนยากห่าง

อย่ากลัวรัก จักเลือนลา หรือแรมร้าง

คนเคียงข้าง คือน้องนิศ ไม่ผิดคน

๐๕/๑๐/๒๕๖๐

 

ฝากความคิดถึงมากับลม

..ฝากความคิดถึงมากับลม♥

คิดถึงนะคิดถึงตรึงดวงจิต
คนละทิศไกลห่างต่างพื้นที่
ผูกสมัครรักใคร่เยื่อใยมี
ด้วยไมตรีต่อกันอันงดงาม

หวังดำรงคงไว้ไม่สูญสิ้น
ในดวงจินต์จารึกผนึกหวาม
วันเวลาคล้อยเคลื่อนไม่เลื่อนตาม
ทุกโมงยามชัดเจนเช่นดั่งเดิม

ความคิดถึงปล่อยไปในอากาศ
ใจสะอาดล่องลอยคอยสร้างเสริม
ไกลแสนไกลเพียงไหนจักใส่เติม
บุหงาเพิ่มกลิ่นกรุ่นละมุนไอ

หวังเพียงเพื่อคนดีที่รอนั้น
อากาศพลันช่วยหอบมอบส่งให้
ซึ่งเธออาจมิรู้จากผู้ใด
มิเข้าใจทิ้งขว้างปล่อยวางกอง

หากเธอมิยื่นมือไปถือรับ
วานช่วยจับแล้วปล่อยให้ลอยล่อง
อสงไขยเวลาพาประคอง
ความคิดถึงเที่ยวท่องลอยล่องวน

เมื่อพลั้งพลาดอาจมีผู้ที่พร้อม
และยินยอมรับไว้มิให้หล่น
ให้คิดถึงลอยล่องท่องสากล
คงสักคนพบเจอเสนอนาม

« เมื่อ: 14 เมษายน 2014, 18:44:49 PM »

อย่าให้พี่ตรม



๐  มิต้องให้ใครเจอสิ่งเธอส่ง
เพราะมันตรงลงที่ใจพี่ไหวหวาม
ความคิดถึงซึ่งคอยสื่อคือนงราม
หมั่นมาถามทักพี่ทุกวี่วัน

๐  กลิ่นบุหงาคราสูดดมภิรมย์รื่น
ช่างหอมชื่นชีวีชวนพี่ฝัน
ดังกลิ่นนวลอวลเคล้าเร้ารำพัน
คิดถึงกันและกันอนันตกาล

๐  ดุจปาริชาติชุบชีพรีบไขว่คว้า
นงพะงาพาละเมอเผลอร้องขาน
น้องอยู่ไหนในพนาสุธาธาร
หรืออยู่บ้านที่ระยองมองไม่เจอ

๐  อย่าให้พี่เพ้อคลั่งหวังพบเจ้า
หรือต้องเฝ้าใฝ่สนองน้องเสนอ
โปรดโผล่หน้ามานิดคิดถึงนะเออ
อย่าทำเผลอผลักไสจนไกลเกิน

๐  ยิ่งคืนค่ำน้ำค้างตกวิหคร้อง
ดังเสียงน้องพร้องกู่อยู่แถวเถิน
แสงดาวพร่างกลางนภาเหมือนว่าเมิน
ไม่ยอมเกริ่นแกล้งอำทำพี่ตรม


จากพี่ผู้เพียรหาเธอ

รุจิเรข  อภิรมย์
สวนฝันวรรณศิลป์  ยะลา
๑๔/๔/๒๕๕๗





อักษราสื่อหวานประมาณนี้
หวังคนที่จากไกลไปขื่นขม
โปรดหันมาอย่ายึดติดคิดระทม
กลับมาให้ชื่นชมสมอุรา

กระแต กระเป๋ารถเมล์

สมาชิกสมาคมกวีร่วมสมัย

20 เมษายน 2014, 15:42:19 PM