สุดที่รัก, คืนนี้ ... พี่ - จะคอยขวัญใจ
มิต้องคอย
โดย Kritsana Vejjasilpa
๐ ฟังคำอ้อน หลอนใจ ในเพลงพี่
ร้อนฤดี มีแต่ลม ระทมเหลือ
ร้าวฤทัย ทุกข์ท้อ ดังถ่อเรือ
เมื่อรักเจือ จืดจบ ไม่พบใจ
ร้อนฤดี มีแต่ลม ระทมเหลือ
ร้าวฤทัย ทุกข์ท้อ ดังถ่อเรือ
เมื่อรักเจือ จืดจบ ไม่พบใจ
๐ เคยผูกพัน มั่นจิต สนิทนัก
สุดที่รัก ลืมหลง ให้สงสัย
เคยร่วมเรียง เคียงขวัญ พลันห่างไป
มีรักใหม่ จึงไม่มา หรือว่าเมิน
๐ คำจะคอย ขวัญใจ ให้เก็บพับ
ฝังกลบกับ เนื้อดิน สิ้นสรรเสริญ
คนเจ็บปวด รวดร้าว ขอก้าวเดิน
จนไกลเกิน กลับมา ขออย่าคอย
กฤษณา เวช.
๒๖/๐๗/๒๕๕๙
๒๖/๐๗/๒๕๕๙
ยังคอย
๐ อย่าเพิ่งปัด ตัดสวาท ขาดเลยนะ
ที่เหมือนละ ร้างล้น จนเหงาหงอย
เพราะภารกิจ ติดตน อยู่บนดอย
จงอย่าน้อย ใจกัน อย่างนั้นเลย
๐ คราห่างเหิน เหมือนเมินหมาง อย่างก่อนนั้น
ทุกทุกวัน แสนว้าวุ่น ครุ่นเฉลย
คอยส่งจิต คิดคำนึง ถึงทรามเชย
พร่ำจะเผย พจน์เพื่อย้ำ ว่าช้ำทรวง
๐ ยามหลับนอน ถึงตอนฝัน หวั่นผวา
เกรงกฤษณา น้องนึกหน่าย คลายแหนหวง
หากนุชแหนง คลางแคลงจิต คิดพี่ลวง
รักที่ช่วง ชัชวาล คงราญลง
๐ ทุกข์ทั้งปวง ป่นใจพี่ เกินที่กล่าว
ความรวดร้าว รุกรุมลน จนใจผง
หากยอดรัก ยังผลักไส ไกลอนงค์
ชีวิตคง ขาดสะบั้น สุดดันดึง
๐ คราลมครวญ หวนพลิ้วมา พาเศร้าหนัก
เหมือนเสียงทัก จากคนที่ พี่คิดถึง
กลิ่นไม้หอม ย้อมยวนใจ ให้คะนึง
เพียงพจน์ซึ้ง พึงตระหนัก พี่รักจริง !
ที่เหมือนละ ร้างล้น จนเหงาหงอย
เพราะภารกิจ ติดตน อยู่บนดอย
จงอย่าน้อย ใจกัน อย่างนั้นเลย
๐ คราห่างเหิน เหมือนเมินหมาง อย่างก่อนนั้น
ทุกทุกวัน แสนว้าวุ่น ครุ่นเฉลย
คอยส่งจิต คิดคำนึง ถึงทรามเชย
พร่ำจะเผย พจน์เพื่อย้ำ ว่าช้ำทรวง
๐ ยามหลับนอน ถึงตอนฝัน หวั่นผวา
เกรงกฤษณา น้องนึกหน่าย คลายแหนหวง
หากนุชแหนง คลางแคลงจิต คิดพี่ลวง
รักที่ช่วง ชัชวาล คงราญลง
๐ ทุกข์ทั้งปวง ป่นใจพี่ เกินที่กล่าว
ความรวดร้าว รุกรุมลน จนใจผง
หากยอดรัก ยังผลักไส ไกลอนงค์
ชีวิตคง ขาดสะบั้น สุดดันดึง
๐ คราลมครวญ หวนพลิ้วมา พาเศร้าหนัก
เหมือนเสียงทัก จากคนที่ พี่คิดถึง
กลิ่นไม้หอม ย้อมยวนใจ ให้คะนึง
เพียงพจน์ซึ้ง พึงตระหนัก พี่รักจริง !
รุจิเรข อภิรมย์
สวนฝันวรรณศิลป์ ยะลา
๒๗/๐๗/๒๕๕๙
สวนฝันวรรณศิลป์ ยะลา
๒๗/๐๗/๒๕๕๙
๐ รจนา ภาษาตาล หวานรสโลด
ขอได้โปรด พักเอาไว้ ปลายเวหา
ฝากกับแสง แห่งบุหลัน จันทิรา
ชะม้ายตา คราค่ำคืน คงชื่นใจ
ขอได้โปรด พักเอาไว้ ปลายเวหา
ฝากกับแสง แห่งบุหลัน จันทิรา
ชะม้ายตา คราค่ำคืน คงชื่นใจ
กฤษณา เวช.๒๗/๐๗/๒๕๕๙
- อ่านแล้วเพลิน เดินหลง เข้าพงหนาม
ช่างงดงามวรรณศิลป์ ถิ่นอักษร
พิลาสรส บทร้อย ถ้อยสุนทร
ช่างอิ่มอ้อน อุ่นอาบ ทาบทุกทาง
