ดุจบัวบาน
เธอดังดอกบัวบานบนลานโลก
ยามลมโกรกกวัดไกวไหวมิหวั่น
สติเตือนตั้งอยู่อย่างรู้ทัน
พระพายผันผ่านพบแล้วหลบไป
ยามลมโกรกกวัดไกวไหวมิหวั่น
สติเตือนตั้งอยู่อย่างรู้ทัน
พระพายผันผ่านพบแล้วหลบไป
รุจิเรข อภิรมย์
จำนรรจ์กลอน อ่อนลออ พะนอโลก
ช่างมีโชค ชวนเชย เป็นเตยไหว
หอมอ่อนอ่อน ธรรมรส บทประไพ
เสริมทรวงใน ใสเย็น เห็นลำยอง
จงหมั่นเพียรเวียนพินิจชิดธรรมรส
จะปรากฏพิกัดสัจจะผอง
เห็นไตรลักษณ์ประจักษ์ผลมิทนปอง
คลายคิดครองของรอบข้างปล่อยวางพลัน
คลายคิดครองของรอบข้างปล่อยวางพลัน
รุจิเรข อภิรมย์
ชีวิตวน คนเรา ก็เท่านี้
ไม่เห็นมี อะไร ให้สุขสันต์
มีแต่สิ่ง สมมุติ ดุจทางตัน
สักกี่วัน ก็วอดวาย สลายตน
ยามเห็นชัดสัจจะยอมละลด
และเลิกหมดไม่โหยหาให้สับสน
จนใจหยุดหลุดพันธะมาปะปน
เปลี่ยนจากคนคืนมนุษย์ดุจบัวบาน
รุจิเรข อภิรมย์























